Przejdźmy do ustawienia mebli. W małym salonie największym błędem jest przyklejanie wszystkiego do ścian. Zostaw kilkanaście centymetrów odstępu, a pokój od razu zyska na przestronności. Kanapę z funkcją spania postaw prostopadle do okna, a nie równolegle. Dzięki temu światło będzie swobodnie wpadać, a ty zyskasz miejsce na stolik kawowy lub regał. Unikaj wielkich szaf, które dominują przestrzeń. Zamiast tego postaw na niskie komody lub otwarte półki. W jednym z projektów zamiast tradycyjnej szafy zastosowałam system modułowy na ścianie. Każdy moduł wisiał na wysokości 40 cm od podłogi, co stworzyło iluzję wyższego sufitu. Pamiętaj też o dywanie. Wybierz mały, okrągły dywan pod stół lub stolik, a nie jeden wielki pod całą kanapę. Mały dywan optycznie powiększa przestrzeń.

Ostatnim elementem układanki są tekstylia. Len, bawełna i wełna w naturalnych odcieniach. Żadnych syntetycznych narzut w krzykliwych wzorach. Pościel z lnu ma jedną wadę. Gniecie się i wymaga prasowania. Ale jej faktura i oddychalność są warte tej dodatkowej pracy. Styl japandi we wnętrzach to nie tylko wygląd, ale też dotyk i zapach. Wietrzenie pościeli na balkonie, zapach cedru w szafie, cisza po wyłączeniu telewizora. To wszystko składa się na atmosferę, która pomaga odpocząć po całym dniu w biurze.

Często słyszę od klientek, że boją się ciemnych kolorów, bo myślą, że zmniejszą pokój. To mit, jeśli umiesz to zrobić. Modne kolory ścian, jak antracyt czy głęboka śliwka, świetnie sprawdzają się w małych sypialniach, pod warunkiem że jedną ścianę. U siebie w kąciku do pracy postawiłam na ciemny granit, a resztę pokoju zostawiłam w bieli. Dzięki temu miejsce do pracy stało się wyraziste, a nie przytłaczające. Pamiętaj tylko, że przy takim wyborze meble muszą być jasne, żeby nie zrobiło się zbyt ciężko. Nawet wersalka w jasnym beżu może uratować sytuację, jeśli masz mało miejsca na przechowywanie.

Na koniec kilka trików, które ratują małe przestrzenie. Zamiast tradycyjnego stolika kawowego postaw na dwa mniejsze pufy z miejscem dodatki do wnętrz przechowywania w środku. Można je przesuwać, stawiać pod nogi, a gdy przyjdą goście, zamienić w dodatkowe siedziska. Zrezygnuj z firanek na rzecz rolet rzymskich lub żaluzji pionowych. Zajmują mniej miejsca i nie blokują światła. Pamiętaj też o pionowych liniach. Wysokie, wąskie regały przyciągają wzrok do góry i sprawiają, że sufit wydaje się wyższy. Jeśli masz niskie sufity, unikaj tapet z poziomymi pasami. Lepiej postawić na pionowe wzory lub gładkie, jasne farby. I najważniejsze: nie kupuj wszystkiego na raz. Mieszkanie potrzebuje czasu, żeby nabrać charakteru. Zacznij od kanapy z pojemnikiem na pościel i materacem piankowym na stelazu listwowym. Reszta przyjdzie z czasem.

Ostatnia rada, którą sama stosuję: zanim pomalujesz całe mieszkanie, zrób próbkę na dużej powierzchni, najlepiej na kartonie, i oglądaj ją o różnych porach dnia. Modne kolory ścian zmieniają się w zależności od światła - to, co rano wygląda jak ciepły beż, wieczorem może stać się zimnym szarym. U mnie tak było z kolorem piasku, który przy sztucznym świetle zrobił się mysi. Musiałam przemalować, co było stratą czasu i pieniędzy. Jeśli masz w sypialni lozko z pojemnikiem na posciel, sprawdź, czy kolor ściany nie kłóci się z tapicerką. Lepiej dmuchać na zimne, niż później żałować.

Kolejnym wyzwaniem był brak miejsca na codzienne sprzęty kuchenne. Blender, mikser, ekspres do kawy i dziesiątki garnków nie miały gdzie stać. Postawiłam na meble do kuchni z systemem wysuwanych szuflad zamiast klasycznych półek. W jednej z nich, głębokiej na 60 centymetrównętrza w kamienicy, mieszczą się wszystkie moje patelnie i garnki ułożone pionowo. W drugiej, węższej, trzymam deski do krojenia i blachy do pieczenia. Przy okazji odkryłam, że kanapa z funkcja spania w kuchni to nie musi być ostateczność. W moim projekcie postawiłam na tapicerowaną ławę z miejscem do spania, która w ciągu dnia jest wygodnym siedziskiem dla czterech osób. Wybrałam tapicerkę welurową w odcieniu butelkowej zieleni, bo łatwo się czyści i dodaje wnętrzu charakteru.

Kluczowym elementem, który często bagatelizujemy, jest strefowanie. W funkcjonalnej kuchni nie chodzi o to, żeby wszystko było pod ręką, ale żeby było w logicznej kolejności. Lodówka, zlew, kuchenka – to tak zwany trójkąt roboczy, ale w praktyce warto dodać do niego jeszcze blat do przygotowywania posiłków. Jeśli masz mało miejsca, pomyśl o wyspie kuchennej na kółkach, którą możesz przesunąć, gdy przychodzą goście. Albo o składanym blacie, który w razie potrzeby staje się dodatkowym miejscem do krojenia warzyw. Kiedyś urządzałam kawalerkę, gdzie kuchnia była częścią pokoju dziennego – wtedy każdy centymetr blatu na wagę złota, a dodatkowa powierzchnia robocza to prawdziwy luksus.