Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania w bloku z wielkiej płyty, wiedziałam jedno – nie chcę typowych meblościanek ani tapicerowanych zestawów w stylu PRL. Marzyłam o czymś surowym, ale przytulnym. I tak trafiłam na meble loftowe. Na początku bałam się, że ciemne metalowe ramy i postarzane drewno przytłoczą moje 38 metrów. Okazało się, że to był strzał w dziesiątkę. Otwarta konstrukcja regału na książki, zrobiona z czarnej stali i sosnowych półek, optycznie powiększyła salon. Zamiast ciężkich szaf dostałam lekkość, a przy tym mnóstwo miejsca do przechowywania.

Ściany w małym salonie pomalowałam na biel z domieszką beżu, ale jedną ścianę - tę za kanapą - pokryłam tapetą w drobne geometryczne wzory. Wzór nie może być większy niż 10 cm, bo inaczej przytłoczy. Na tej ścianie powiesiłam lustro o wymiarach 60 na 90 cm w ramie z ciemnego aluminium. Odbija ono światło z okna i podwaja optycznie przestrzeń. Pod lustrem postawiłam wąski regał na książki o głębokości zaledwie 25 cm - mieści około 40 książek ułożonych grzbietami do ściany. To pozwala zachować porządek i nie zabiera cennej podłogi. If you loved this article and you would love to receive more details about http://rukodelie-Club.ru/user/Jenny774323935/ i implore you to visit our web site. Unikajcie otwartych półek na wysokości oczu, bo na nich zawsze gromadzi się kurz, a w małym salonie szybko widać bałagan. Lepiej zamknąć rzeczy w szafce z drzwiami lub w skrzyniach.

Kuchnia w stylu loftowym to moja duma. Otwarte półki zamiast górnych szafek sprawiają, że małe pomieszczenie wydaje się większe. Na nich stoją słoje z makaronem, przyprawami i suszonymi ziołami. Do tego stalowy blat roboczy, który z czasem pokrył się naturalną patyną. Nie muszę go polerować – im bardziej matowy, tym lepiej wygląda. Pod blatem zamontowałam szuflady z systemem cichego domykania, gdzie trzymam garnki i patelnie. Nawet zmywarka ukryta jest za frontem z blachy ocynkowanej.

Prawdziwym game changerem okazało się łóżko z pojemnikiem na pościel, które zamaskowałam jako siedzisko pod oknem. Zrobiłam to tak: kupiłam gotową skrzynię o głębokości 60 cm, dołożyłam materac piankowy 10 cm i obłożyłam wszystko poduchami. Pod spodem mieszczą się cztery komplety pościeli, koc i zapasowe ręczniki. To rozwiązało mój największy problem - brak miejsca na pościel dla gości, która wcześniej leżała w workach próżniowych na dnie szafy. Jeśli macie wnękę po starym piecu lub miejsce przy oknie, zróbcie to samo. W małym salonie każdy centymetr musi być wykorzystany, ale nie może to wyglądać jak magazyn. Dlatego stawiam na zamknięte systemy przechowywania - pudła wiklinowe, kosze z tkaniny lub pufy z miejscem w środku.

Pierwszym pomieszczeniem, które wymagało przemyślenia, był salon. Miał być reprezentacyjny, ale jednocześnie musiał pomieścić naszą czteroosobową rodzinę i okazjonalnych gości. Zdecydowałam się na kanapę z funkcją spania z tapicerką welurową w odcieniu butelkowej zieleni - okazała się strzałem w dziesiątkę. Welur jest przyjemny w dotyku, łatwy w czyszczeniu i nadaje wnętrzu elegancji. Mechanizm DL rozkłada się płynnie, a materac piankowy o grubości 16 cm zapewnia komfort nawet podczas dłuższych wizyt. Problemem było jednak miejsce na przechowywanie poduszek i koców - tutaj pomogła otomana z pojemnikiem.

Kiedy pierwszy raz stanęłam w mieszkaniu z otwartą przestrzenią, pomyślałam: „pięknie, ale jak to ogarnąć?". Open space to wyzwanie, które albo kochasz, albo nienawidzisz. Ja należę do tych, które widzą w nim potencjał, ale pod warunkiem, że każda strefa ma swoją duszę. Bez wyraźnego podziału łatwo o wrażenie, że mieszkasz w jednym wielkim pokoju bez charakteru. Kluczem jest znalezienie równowagi między otwartością a intymnością, szczególnie gdy dochodzi kwestia spania dla gości. Wtedy na scenę wkraczają meble takie jak wersalka czy kanapa z funkcją spania, które muszą pasować do reszty aranżacji. Nie chodzi o to, by wszystko było idealne, ale żebyś czuła się u siebie.

Najprostszym sposobem na rozpoczęcie przygody z tym elementem są listwy przypodłogowe i przysufitowe. W moim salonie o powierzchni 25 metrów kwadratowych zamontowałam szeroką listwę sufitową z lekkim ornamentem. Od razu sufit wydał się wyższy, a pomieszczenie bardziej eleganckie. Pamiętaj tylko, żeby dobrać wysokość listwy do wielkości pokoju – w niskim wnętrzu lepiej sprawdzi się wąski profil, około 5-7 cm, żeby nie przytłoczył przestrzeni. Ja wybrałam biały, matowy poliuretan, bo nie chłonie wilgoci i łatwo go czyścić. Montaż był prosty – wystarczył klej montażowy i kilka poziomnic, choć przy dłuższych odcinkach przydała się pomoc drugiej osoby.

Główny problem, z którym się zmagałam, to brak miejsca na przechowywanie sezonowych rzeczy. W każdym pokoju pojawiły się więc meble z funkcją skrytki. W przedpokoju zamontowałam szafę wnękową z systemem drzwi przesuwnych - zmieściły się w niej kurtki, buty i plecaki całej rodziny. W salonie postawiłam niski regał z koszami wiklinowymi na zabawki i kable. W aranżacja sypialni zaś, oprócz łóżka z pojemnikiem na pościel, pojawiła się komoda z szufladami na bieliznę. Dzięki temu każdy przedmiot ma swoje miejsce, a dom nie tonie w bałaganie.